Ετικέτες

, ,

11923619_1039116122786247_8223687181214854640_n

Greece48

Αϊλάν λένε το μικρό μωράκι που βρέθηκε στην ακτή με το κορμάκι του να κοιμάται μπρούμυτα για να μην βλέπει εμάς τους ανθρώπους. Με τα παπουτσάκια του έτοιμο να περπατήσει για μακριά, όμως δεν βρέθηκε σ’ ολόκληρη τη γη ένα κομμάτι στεριάς για να πατήσει … και πνίγηκε στα σκοτεινά νερά.
Δεκάδες πλοία πάνε και έρχονται κάθε μέρα, αλλά γι’ εκείνο δεν υπήρχε μια θέση γιατί γεννήθηκε προσφυγάκι. Άλλοι τού έκλεψαν το σπίτι και άλλοι τη ζωή.
Μακάρι να μην βούλιαζε η βάρκα, μακάρι να είχε φθάσει στην Κω, μακάρι να έπαιζε και να γελούσε με τα άλλα παιδάκια με τη μαμά και τον αδελφούλη του σε μια μικρή σκηνή έξω από το Κάστρο και ας κατουρούσε το χώμα μας όσο ήθελε.
Ο μικρός Αϊλάν πια δεν κλαίει, δεν ζητάει άλλο γάλα και αυτή η σιωπή ραγίζει την καρδιά μας και τη βιτρίνα του ψεύτικου πολιτισμού μας, της ψεύτικης πίστης μας και της ψεύτικης λογικής μας.
Συγνώμη μικρούλη μου, ο κόσμος μίκρυνε έτσι ξαφνικά τόσο που χωράει στα μικρά χεράκια σου. Αδύναμοι να βρούμε τον ένοχο, γιατί είμαστε όλοι ένοχοι. Συγνώμη … συγνώμη.

Το παρόν άρθρο έχει αναρτηθεί και στη σελίδα μου στο facebook / Κώστας Κογιόπουλος kostaskogiopoulos.wordpress.com (ημερ. ανάρτησης 4-9-2015)