Ετικέτες

, , , , ,

 

Το μοντέλο του Friedemann Schulz von Thun

Greece48

Το facebook είναι μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που ξεκίνησε το 2004 με στόχο την επικοινωνία μερικών φοιτητών και έφθασε, από το 2006 και μετά, να γίνει μια γιγάντια πλατφόρμα επικοινωνίας σε όλο τον πλανήτη. Σύμφωνα με τον Chris Hughes, εκπρόσωπο του facebook, οι άνθρωποι ξοδεύουν περίπου 19 λεπτά την ημέρα στο facebook. Την πραγματική δύναμη του facebook τώρα αρχίζουμε να την ανιχνεύουμε. Αγνοεί τα εθνικά σύνορα και παρεμβαίνει σε όλες τις δραστηριότητες του ανθρώπου. Στην πολιτική, η δύναμή του είναι τεράστια και ανεξέλεγκτη, συχνά κατευθυνόμενη από πολιτικές και οικονομικές ελίτ.
Οι επιδράσεις στην ενημέρωση, το εμπόριο και τις τέχνες είναι κυρίαρχη, με θετικά και αρνητικά σημεία. Είναι ένα μέσο που ανθίζει η προπαγάνδα όλων των μορφών. Αν ορίσουμε την προπαγάνδα ως τη μέθοδο διάδοσης ιδεών και πληροφοριών με σκοπό την πρόκληση συγκεκριμένων συμπεριφορών και δράσεων, τότε το facebook είναι ο ιδανικός τόπος και μάλιστα με εκατομμύρια κομπάρσους. Με την εμφάνισή του άλλαξαν συλλήβδην οι ανθρώπινες σχέσεις. Ποιος το ελέγχει; Ποιος εγγυάται το σεβασμό του ιδιωτικού βίου; Η επικοινωνία στο facebook μπορεί να περιλαμβάνει αρκετούς ανθρώπους, βασίζεται σε μια σχέση στην οποία οι συνομιλητές αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους και αποτελεί ένα χαώδες σύστημα αναφοράς. Ο τύπος της επικοινωνίας στο facebook ανήκει στη ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, η οποία πραγματοποιείται με τη χρήση τόσο της γραπτής όσο και της προφορικής γλώσσας. Είναι μια μορφή επικοινωνίας που προϋποθέτει τουλάχιστον δύο άτομα με κοινό κώδικα. Η έννοια της επικοινωνίας περιλαμβάνει την ύπαρξη αλληλεπίδρασης μεταξύ διαφορετικών προσώπων, είναι μια δραστηριότητα που προϋποθέτει ένα ορισμένο βαθμό συνεργασίας. Η επικοινωνία είναι μια λεωφόρος διπλής κατεύθυνσης και έχει διαφορετικούς σκοπούς για τον καθένα. Παρενέργειες όπως οι ενοχλητικές διαφημίσεις, το επιθετικό τρολάρισμα, η likeμάνια, τα διάφορα selfies (καθαρός ναρκισσισμός) δημιουργούν δυσάρεστες καταστάσεις.
Η τεράστια αύξηση του facebook είναι μια προειδοποίηση για το μεγάλο πρόβλημα της μοναξιάς σήμερα. Η virtual reality του μέσου τείνει να υπερκαλύψει την αυθεντική πραγματικότητα και ακόμη είμαστε στην αρχή. Οι ηλικίες που συχνάζουν συνήθως στο facebook είναι οι ηλικίες μεταξύ 30 και 40 ετών και αυτό δεν είναι τυχαίο, διότι δημιουργεί ένα εικονικό κόσμο που στην πραγματικότητα βιώνεται ως αντίδοτο στην αίσθηση του κενού και της μοναξιάς. Το facebook ήρθε να «καλύψει» κάποια κενά. Ποια μπορεί να είναι; Θα έλεγα κυρίως να αναζητήσουμε μια διαφορετική πραγματικότητα, ακόμη και συναισθηματικά, ώστε να αλλάξει η μοναξιά και ο ναρκισσισμός που δημιουργεί η σύγχρονη κοινωνία με την τάχα μου αυτάρκεια των ατόμων.
Το facebook είναι ένα εργαλείο με επίκεντρο τον χρήστη, διότι α) Όλοι μπορούν να διαλέξουν τις δικές τους επαφές, να επικοινωνήσουν μόνο μαζί τους και όχι με ολόκληρο τον κόσμο. Ο χρήστης αποφασίζει το σημείο εκκίνησης της δραστηριότητας. β) Αυτός δημιουργεί το προφίλ που επιθυμεί. γ) Αυτός επιλέγει τους φίλους που επιθυμεί. Γι’ αυτό τα κοινωνικά δίκτυα (social network) είναι τα πιο δημοφιλή από τα άλλα εργαλεία του διαδικτύου (forums, blogs, newsgroups), διότι πιθανόν αυτό που χαρακτηρίζει τα κοινωνικά δίκτυα σε σύγκριση με άλλα εργαλεία δεν είναι τόσο η ευκολία δημοσίευσης και εύρεσης ανθρώπων, αλλά κυρίως η επιλογή και ο αποκλεισμός όσων δεν θέλουμε να συμμετάσχουν στους προβληματισμούς μας ή στις δραστηριότητές μας στο διαδίκτυο.
Η λειτουργία των κοινωνικών δικτύων στην πραγματικότητα είναι ότι μας επιτρέπει να ορίσουμε ποιος είναι ο «φίλος» μας και ποιος όχι. Σε αντίθεση με τα forums που είναι προσβάσιμα σε όλους. Το facebook είναι ένας τόπος που μπορούν να επισκεφθούν πολλοί, αλλά απαντάμε μόνο σε επιλεγμένους ανθρώπους, όχι πάντα με δημόσιο τρόπο.
Η λάθος χρήση και η άγνοια τού τί σημαίνει επικοινωνία και ποιοι οι κανόνες της. Η παθητική κατανάλωση πληροφοριών, όπως συχνά γίνεται, είναι αρκετά επικίνδυνη και μπορεί να αναλυθεί με τους κανόνες της εξάρτησης. Για ορισμένες προσωπικότητες είναι πραγματικά ένα εξαρτησιογόνο μέσο και η συνειδητοποίηση έρχεται, όταν η εξάρτηση καταστεί γεγονός τετελεσμένο. Η ζωή στο facebook μάς κάνει εσωστρεφείς και μερικοί ίσως να αναπτύξουν ψυχαναγκασμούς ή κατάθλιψη. Αξίζει να δίνουμε πρώτοι εμείς τα προσωπικά μας δεδομένα σε όλο τον κόσμο; Γιατί να κοινοποιούμε την οικογενειακή μας κατάσταση στο facebook; Αξίζει το χάσιμο χρόνου, που αυξάνεται όσο αυξάνονται οι «φίλοι» μας, ενάντια στον ελεύθερο χρόνο μας και την πραγματική επικοινωνία;
Τελειώνοντας θέλω να πω πως το facebook δεν είναι το πρόβλημα, αλλά το σύμπτωμα και έρχεται να «καλύψει» κάποια κενά που δημιουργεί η σύγχρονη κοινωνία και οι δυνατότητες που μας δίνει. Το facebook όπως και κάθε μέσο δεν είναι ούτε καλό, ούτε κακό‧ σημασία έχει ο τρόπος που το χρησιμοποιούμε. Η «ορθή» χρήση και η ενημέρωση μπορεί να μας προστατεύσει.

Advertisements