70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ. ΟΙ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΔΙΚΑΙΩΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

Ετικέτες

, , , , , , , , ,

 

3

Greece48

Το νομικό καθεστώς των νήσων και νησίδων του Αιγαίου είναι ξεκάθαρο. Η ελληνική κυριαρχία επί των Ιμίων προκύπτει σαφώς από διεθνή συμβατικά κείμενα, δηλαδή τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, τις Ιταλοτουρκικές Συμφωνίες του 1932 και τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947. Οι Τούρκοι γνωρίζουν καλά τα σύνορα των νησιών και των παρακείμενων νησίδων τους, παριστάνουν όμως τους ανίδεους με το θράσος του νταή. Εκτός από τους χάρτες του τουρκικού κράτους μετά τη συνθήκη της Λωζάννης και για τα Δωδεκάνησα μετά τις Ιταλοτουρκικές Συμφωνίες του 1932 υπάρχουν και οι οθωμανικοί χάρτες του Βιλαετιού του Αρχιπελάγους (Cezayir-i Bahr-i Sefid Vilayeti), όπου ανήκαν τότε τα νησιά και οι νησίδες του Ανατολικού Αιγαίου.
Τα Δωδεκάνησα διέθεταν προνόμια που ίσχυαν από την εποχή των Βυζαντινών και των Φράγκων και αναγνωρίσθηκαν και από τους Τούρκους με φιρμάνι του Σουλεϊμάν Β΄ του Μεγαλοπρεπούς το 1523, αλλά και των άλλων Σουλτάνων που ακολούθησαν. Τα Δωδεκάνησα και η Ικαρία, (εκτός των δύο μεγάλων νησιών Κω και Ρόδου), διέθεταν ένα καθεστώς «αυτονομίας», δηλαδή ένα ειδικό προνομιακό καθεστώς που τους εξασφάλιζε διοικητική, δικαστική και οικονομική αυτονομία και επιπλέον απάλλασσε τους κατοίκους τους από τη στράτευση. Οι οικονομικές υποχρεώσεις τους προς την οθωμανική εξουσία περιορίζονταν σε έναν κατ’ αποκοπή ετήσιο φόρο «μακτού» (maktu) που προοριζόταν για τα βακουφικά ιδρύματα.
Στην επετηρίδα-Ημερολόγιο (Σαλναμέ) μέχρι το 1864 τα νησιά του Αρχιπελάγους ανήκαν στη δικαιοδοσία του Οθωμανικού Ναυαρχείου. Ο διοικητής της Ρόδου είχε αρχικά τον τίτλο του «σαντζάκ μπέη» και υπαγόταν στον «καπουδάν πασά», αρχηγό του οθωμανικού στόλου του Αρχιπελάγους, ενώ αργότερα πήρε τον τίτλο του «πασά». Στη συνέχεια, με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 1864, αυτό άλλαξε και εγκαταστάθηκε πολιτική διοίκηση. Όλα τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που ανήκαν στην Οθωμανική Επικράτεια, αποτέλεσαν μια διοικητική περιφέρεια (Βιλαέτι-Vilayet), την Νομαρχία Νήσων Αρχιπελάγους με διοικητή έναν Κυβερνήτη-“Vali”. Στη Νομαρχία Αρχιπελάγους δεν ανήκαν η Θάσος και η αυτόνομη Ηγεμονία της Σάμου. Αρχικά η Περιφέρεια είχε έδρα τη Χίο και στη συνέχεια τη Ρόδο, ενώ μετά την κατάληψη της Ρόδου από τους Ιταλούς, η έδρα της Περιφέρειας μεταφέρθηκε στη Μυτιλήνη.
Ο προτελευταίος Σαλναμές του 1303 (γρηγοριανό ημερολόγιο έτη 1885-1886) εκδόθηκε στην έδρα του Βιλαετίου, τη Χίο, στο τυπογραφείο της Νομαρχίας Αρχιπελάγους. Αποτελείται από 2 μέρη που εμπεριέχονται σ’ ένα τόμο με το ελληνικό κείμενο στο πρώτο μέρος και το οθωμανικό στο δεύτερο. Τα Δωδεκάνησα καταγράφονται στις σελίδες 95-118.
Οι πληροφορίες των Σαλναμέδων ήταν σχετικά ασφαλείς και αποτελούσαν την επίσημη κρατική προσπάθεια, αφού την έκδοση έκανε το ίδιο το κράτος και από αυτές κυρίως ενημερώνονταν οι προξενικές Αρχές των ξένων χωρών και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι, ενώ οι πληροφορίες των περιηγητών ήταν το μάλλον ή ήττον υποκειμενικές. Στα οθωμανικά ημερολόγια λοιπόν καταγράφονται τα έξης:
Α) Για την Κω: Τό μῆκός της διά ξηρᾶς εἶναι 10ωρον τό πλάτος 3ωρον ἡ δέ περιφέρειά της 30 μιλίων.
Ὑπάγονται εἰς αὐτήν 4 νῆσοι, ὧν αἱ 3 μικραί καί ἡ μία μεγάλη. Αἱ μικραί καλοῦνται Δζελεμπή, Ὀράκ καί Καρά-Ἀδά. Ἡ πρώτη καί ἡ δευτέρα ἔχουσι μῆκος ἑνός μιλίου καί πλάτος ἡμίσεως. Ἡ δέ Καρά-Ἀδά ἔχει μῆκος 1 ½ μιλίου καί ἀνήκει εἰς τόν ἐκ Καλύμνου Ἐμμανουήλ Μαγγλῆν. Ἡ νῆσος Ὀράκ ἀνήκει εἰς τόν ἐκ Καλύμνου Ἰωάννην. Τήν νῆσον Δζελεμπί διαχειρίζεται τό Κράτος. Δέν ὑπάρχουσιν ἐν αὐταῖς κάτοικοι. Ἡ μεγαλειτέρα εἶναι ἡ Νίσηρος καί ἔχει περίπου 3.000 κατοίκων καί οἰκίας 840. Πέριξ αὐτῆς κεῖνται αἱ μικρώταται καί ἀκατοίκηται νῆσοι Πυργοῦσα, Ἐσδιρέγγιλος, Ἐνδολογοῦσα καί Γιαλί, ὧν αἱ γαῖαι παρεχωρήθησαν δωρεάν ὑπό τοῦ Κράτους εἰς τήν κοινότητα τῆς Νισήρου.
Β) Για την Κάλυμνο Εἰς τήν ὑποδιοίκησιν Καλύμνου ὑπάγονται 11 νῆσοι καλούμεναι Ἅγιος Νικόλαος, Μπιλαλῆς, Αἰγονῆσι, Νερά, Φανάρι, Λίνδος, Μέγας Γαλανής, Μικρός Γαλανής, Δάρανδος, Ἀποστόλ καί Κερμίτ.
Ἡ ἐπαρχία Ἀστυπαλαίας σύγκειται ἀπό τάς ἑξῆς 11 μικράς νήσους, ἤτοι Μουτσομύτην, Ἁγίαν Κυριακήν Κουνδουρόν, Δύο ἀδελφοί, Σίρνα, Πλακίδι, Κωνώπα, Λεονίς, Βατονάς, Φωκαινίς καί Ποντικός.)
Ἡ Κάλυμνος ἀπέχει 102 μίλια ἀπό τήν νῆσον Χίον οὖσαν ἕδρα τῆς νομαρχίας, ἔχει περιφέρειαν διά θαλάσσης 36 μιλ. καί διά ξηρᾶς μῆκος 9 ὡρῶν καί πλάτος 4. Ἡ ἀπό τῆς Καλύμνου ἀπόστασις τῶν 10 μικρῶν νήσων ποικίλει ἀπό 5 μέχρι 40 μιλ. Ἡ Ἀστυπάλαια ἀπέχει τῆς Καλύμνου κατά 45 μιλ. Ἡ ἀπό ἀλλήλων ἀπόστασις τῶν εἰς τήν Ἀστυπαλαίαν ὑπαγομένων 11 νησιδίων εἶναι 2 μέχρι 15 μιλ.
Σύμφωνα με τους Οθωμανικούς χάρτες, αλλά και τους Ευρωπαϊκούς είναι εμφανή τα σύνορα των νησιών και νησίδων της Οθωμανικής επικράτειας στο Βιλαέτι Αρχιπελάγους. Σε αυτά στηρίχθηκαν και οι Ιταλοί με τους συνομιλητές τους Τούρκους και διευθέτησαν τα σύνορα των τότε ιταλικών νησιών με την Τουρκία, παραχωρώντας τους μάλιστα και την Αρκόνησο, λόγω της μικρής απόστασης από το Μπόντρουμ/Αλικαρνασσός.
Ακολούθησαν πλήθος χαρτών Τουρκικών Νατοϊκών και άλλων που επιβεβαιώνουν αυτή την οριογραμμή.
Σήμερα η πολιτική των κανονιοφόρων δεν περνάει πια οι διεθνείς συνθήκες και το δίκαιο της θάλασσας είναι σαφή.
PACTA SUNT SERVANDA – ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ.
Έτσι συνυπάρχουν σήμερα τα πολιτισμένα κράτη που σέβονται την καλή γειτονία.

 

1

2

4

5

 

 

ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ, ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

unnamed

Greece48

Από τα  σημαντικότερα γεγονότα στη ζωή κάθε ανθρώπου είναι ο γάμος και η απόκτηση παιδιών που αποτελεί ενστικτώδη ανάγκη του ανθρώπου (επιβίωση, αναπαραγωγή). Ο γάμος αποτελεί μια στενή σχέση δύο ανθρώπων και είναι φυσικό να ενεργοποιεί και να αναβιώνει τα ασυνείδητα στοιχεία της παιδικής μας ηλικίας. Αυτό, αναλόγως του κάθε ατόμου, είναι θετικό ή περιπλέκει περισσότερο τη σχέση και δημιουργείται κρίση που ενίοτε μπορεί να φθάσει σε λύση του γάμου.

Είναι πολλοί οι λόγοι που ένα ζευγάρι φθάνει στο διαζύγιο. Διαζύγια υπήρχαν  σε όλες τις εποχές, σε όλους τους πολιτισμούς, σε κάθε θρησκευτικό δόγμα και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Διεθνώς υπολογίζεται ότι το 80% των ζευγαριών δεν περνάει καλά. Το 50% (Ελλάδα 37%) χωρίζει, το 30% δεν χωρίζει για διάφορους λόγους και το 20% πληροί τα κριτήρια των καλών γάμων.

Το πιο ευάλωτο τμήμα της οικογένειας που χωρίζει είναι τα παιδιά, ιδίως της προεφηβικής ηλικίας. Θεωρούμε ότι βασικές προϋποθέσεις για τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού είναι η στοργή και η αίσθηση σιγουριάς που νιώθει, ιδίως στην ηλικία μέχρι 6 ετών κατά την οποία διαμορφώνεται η προσωπικότητά του και το παιδί είναι αδύναμο να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες και να καταλάβει τι συμβαίνει μέσα του και γύρω του. Έτσι δημιουργούνται οι πρώτες απωθήσεις και το ασυνείδητο κομμάτι της ζωής μας.

Ο χρόνος πριν το διαζύγιο αλλά και μετά από αυτό, θα επηρεάσει τη συναισθηματική κατάσταση όλων των συμμετεχόντων σε μια οικογένεια. Πολύ σπάνιο ένα διαζύγιο να είναι «βελούδινο», δηλαδή ήπιο, «πολιτισμένο» που λέμε, με αμοιβαία συμφωνία των δύο γονέων να αποφύγουν μπροστά στα παιδιά τις συγκρούσεις και τις λεκτικές ή μη επιθέσεις τού ενός προς τον άλλο.

Η περίοδος πριν το διαζύγιο είναι  η μακρύτερη και το παιδί τη βιώνει  με ανασφάλεια, ενοχή, ντροπή και αμφιβολία. Α) Ανασφάλεια, διότι ο χωρισμός απειλεί το χώρο διαμονής του και όλο το προστατευτικό περιβάλλον του (σπίτι, τον ένα γονέα, φίλους και συμμαθητές). Μια μεταβατική διφορούμενη κατάσταση που δεν γνωρίζει που θα καταλήξει. Β) Ενοχή, γιατί πιστεύει πως και αυτό έχει ευθύνη που οι γονείς του είναι δυστυχισμένοι και αναγκάζονται να μένουν μαζί. Γ) Αμφιβολία για το τι πρέπει να κάνει για να τους βοηθήσει. Δ) Ντροπή γιατί αναγκάζεται να συμμετέχει στο θέατρο προς τα έξω που παίζει όλη η οικογένεια.

Το διαζύγιο δεν είναι μόνο η απώλεια της σταθερότητας και στοργής για τα παιδιά είναι και η απώλεια της σταθερής συνέχειας της διαπαιδαγώγησής τους από δύο γονείς. Η εμφύλια διαμάχη δημιουργεί πτώση των γονεϊκών προτύπων και έτσι είναι πιο δύσκολο να διδαχθούν ισόρροπα τα όρια προς τον εαυτό τους και προς τους άλλους. Μπορεί βέβαια να αναπτύξουν μεγαλύτερη ικανότητα προσαρμογής λόγω των συνθηκών, αλλά το συναισθηματικό φορτίο και η απόρριψη προτύπων θα τα κάνει ευάλωτα στις σχέσεις τους με το άλλο φύλλο.

Οι αντιδράσεις των παιδιών στην οικογενειακή κρίση είναι πολλαπλές. Συνήθως στα παιδιά μετά την εφηβεία που θα βρεθούν σ’ αυτό το κλίμα, είτε κλείνονται στον εαυτό τους και αγνοούν και τους δύο γονείς, είτε ταυτίζονται  με τον ένα γονιό και συμμετέχουν στον πόλεμο με ένα από τους δυο. Δυστυχώς αυτό συχνά το επιβραβεύουν οι γονείς που θεωρούν ως μια δικαίωσή τους τη στάση των παιδιών.

Καλό θα είναι ο άλλος γονέας να μην ακολουθήσει την σολομώντεια λύση, αλλά να μείνει σταθερός και να μην προσπαθήσει να επιρρίψει ευθύνες στο παιδί γι’ αυτή του τη στάση. Μετά το διαζύγιο μπορεί να μείνουν προσκολλημένα στον ένα γονέα, αλλά συνήθως προτιμούν ένα ενδιάμεσο δρόμο κρατώντας ουδέτερη στάση, όπου συχνά αρνούνται να μιλούν στον ένα γονέα για ό,τι αφορά τον άλλο γονέα ή μπορεί να κατηγορούν και τους δύο ταυτόχρονα.

Το διαζύγιο είναι ένα σημαντικό θέμα για όλους, μικρούς και μεγάλους. Δεν υπάρχουν λύσεις πασπαρτού. Οι βασικές αρχές «επιτυχημένου» διαζυγίου είναι: Οι γονείς να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο συμβιβασμού πριν πάρουν την τελική απόφαση. Αν δεν τα καταφέρνουν ας μιλήσουν με κάποιον ειδικό, υπάρχουν πολλά προγράμματα αναδόμησης γάμου. Ας προσπαθήσουν όσο είναι δυνατόν να κρατήσουν τα παιδιά έξω από τις συγκρούσεις τους. Μην ευνοούν κάποιο από τα παιδιά, ούτε να πιστεύουν απόλυτα ό,τι τους λέει το παιδί για τον άλλον γονέα. Γίνεται συχνά αυτό, διότι το παιδί νιώθει φόβο και ανασφάλεια και μας λέει ό,τι θέλουμε να ακούσουμε για να κερδίσει την εύνοιά μας.

Ένα διαζύγιο είναι προτιμότερο από έναν νεκρό γάμο. Όταν καταλήξουν στο διαζύγιο καλό είναι μιλήσουν μεταξύ τους και αφού συμφωνήσουν τότε και οι δύο γονείς μαζί να μιλήσουν στο παιδί ξεκάθαρα για τις προθέσεις τους. Να του εγγυηθούν την αγάπη και την προστασία τους. Να το ακούσουν και να έχουν το θάρρος να απαντήσουν σε όλες  τις ερωτήσεις που θα τους κάνει. Ο σεβασμός στα συναισθήματα του παιδιού και η αποφυγή δημιουργίας πανικού εγγυάται την καλή συνέχεια όλων. Από την άλλη πλευρά να αποφεύγονται οι πλάγιες ερωτήσεις ή οι αμφιβολίες των γονέων που βάζουν τα παιδιά να αποφασίσουν γι’ αυτούς και να αναλάβουν την ευθύνη τού διαζυγίου∙ είναι ό,τι πιο ανεύθυνο και για τους δύο γονείς. Τα παιδιά πρέπει να μείνουν όσο το δυνατόν έξω από την κρίση και όχι να κάνουν τους διαιτητές της κρίσης.

Όταν επέλθει ένα διαζύγιο οι γονείς δεν παύουν να είναι γονείς. Θα συνεχίσουν τη ζωή τους με σεβασμό, πρώτα στον εαυτό τους και τα δικαιώματά τους και στη συνέχεια με υπομονή στο παιδί το οποίο δεν θα γίνει, επ’ ουδενί λόγω, ταχυδρόμος μηνυμάτων ή μοχλός πίεσης του ενός προς τον άλλο. Από την άλλη η υπερβολική άνεση των χωρισμένων γονέων (με κοινές διακοπές και κοινές εξόδους) μάλλον είναι υποκρισία άνεσης παρά υπευθυνότητα και αυτό μπερδεύει τα παιδιά που δεν μπορούν να καταλάβουν τα συναισθήματά τους. Ορισμένοι γονείς αλλάξουν ολοκληρωτικά την εικόνα τους∙ εκεί που ήταν πολυάσχολοι και δεν διέθεταν καθόλου χρόνο να γίνουν ξαφνικά υπερευαίσθητοι και επικοινωνιακοί και να αφιερώνουν άπλετο χρόνο και διάφορα άλλα, που δείχνουν περισσότερο τη σύγχυση των συναισθημάτων των γονέων παρά την καλή τους πρόθεση. Τα παιδιά γνωρίζουν και καταλαβαίνουν περισσότερα απ’ όσα υποθέτουν οι γονείς.

Θα χρειασθεί χρόνος για τους δύο γονείς και τα παιδιά να βρουν ξανά τους ρόλους τους, όμως έστω και έτσι είναι μια ευκαιρία για να μπορέσουν πρώτα οι γονείς να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να ωριμάσουν. Τα παιδιά θα μάθουν και αυτά σιγά σιγά τη νέα κατάσταση που δεν σημαίνει ότι είναι πάντα καταστροφική, ίσως προτιμότερη από ένα νεκρό γάμο.  Μπορεί ένας γάμος να αποτύχει, είναι πιθανόν, όμως αυτό που θα κρίνει την εικόνα τον γονέων στα μάτια των παιδιών είναι η συμπεριφορά τους μετά το διαζύγιο, Όταν θα μεγαλώσουν θα αποδώσουν «τά του Καίσαρος τω Καίσαρι». Οι γονείς δεν πρέπει να νιώθουν ότι κρίνονται, αλλά να φερθούν όπως νιώθουν καλύτερα.

Η αγάπη είναι προσφορά, δεν είναι υποχρέωση. Δεν χρειάζεται πανικός. Ας το δουν ως ευκαιρία ώστε να γνωρίσουν καλύτερα το παιδί που κρύβουν μέσα τους, ώστε να ωριμάσει και αυτό μαζί με τα παιδιά τους.

Κώστας Κογιόπουλος

Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής

ΑΥΘΥΠΟΒΟΛΗ. Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ.

Ετικέτες

, , , ,

%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%ad%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%bf%cf%82-1

Greece48

1) Αυθυποβολή είναι η διαδικασία κατά την οποία το άτομο επηρεάζει συνειδητά τον εαυτό του με σκέψεις που το ίδιο επιλέγει ως προς κάποιον τομέα ή κάποια περίσταση.
2) Placebo (πλασέμπο) ονομάζεται το φαινόμενο κατά το οποίο ένας ασθενής παρουσιάζει βελτίωση, ενώ λαμβάνει ένα εικονικό φάρμακο, δηλαδή μια ουσία χωρίς πραγματική δράση για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Είναι φαινόμενο που οφείλεται στην αυθυποβολή. Έτσι εξηγούνται κάποια «θαύματα» και κάποιες θεραπείες που έμοιαζαν αδύνατες, όπως: παράλυτοι που περπάτησαν και ετοιμοθάνατοι που αναστήθηκαν, μουγκοί που μίλησαν και κουφοί που ακούσανε. Όλα αυτά έχουν ψυχικό υπόβαθρο, κυρίως υστερικού τύπου. Ο ελληνικός κινηματογράφος είναι γεμάτος από τέτοια παραδείγματα. Η Μάρθα Βούρτση έβρισκε το φως της μόλις γύριζε ο Ξανθόπουλος. Επειδή η ύπαρξη του ανθρώπου είναι τραγική και η ανάγκη ζωτικών μύθων αναγκαία. Τι να κάνουμε, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Έτσι εξηγείται και η στροφή στις λεγόμενες εναλλακτικές και ανατολίτικες «θεραπείες» που ήρθαν ξανά στη μόδα. Από τα συνομωσιολογικά κινήματα κατά του εμβολιασμού και τις επικίνδυνες εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο, μέχρι τις προφητείες και κάθε άλλη ανορθολογική και αντιεπιστημονική σκέψη αποδεικνύεται πόσο έχει εισχωρήσει ο φόβος και η άγνοια στο σύγχρονο άνθρωπο.
Θα το αντιδιαστείλω με αυτό που ονομάζεται δύναμη της θέλησης και θετική σκέψη που βοηθά στην άμυνα της ψυχής και του οργανισμού μας απέναντι σε κάθε ασθένεια. Η τελευταία ανακάλυψη της περιοχής τού εγκεφάλου που ανταποκρίνεται στο placebo, ενισχύει αυτό που έως τώρα πίστευε η επιστήμη.
Όπως δήλωσαν ερευνητές, εντόπισαν την εγκεφαλική περιοχή που συνδέεται με το φαινόμενο placebo. Το φαινόμενο συμβαίνει όταν μια εικονική θεραπεία, όπως ένα χάπι ζάχαρης, οδηγεί σε σημαντική μείωση του πόνου ή άλλη βελτίωση που συνδέεται με την υγεία. Το εύρημα θα μπορούσε να οδηγήσει σε βελτιωμένη αγωγή για τους ανθρώπους που υποφέρουν από χρόνιο πόνο, δήλωσαν οι ερευνητές.
Χρησιμοποιώντας ένα νέο είδος μαγνητικής τομογραφίας που αναπτύχθηκε για την έρευνα, οι ερευνητές δήλωσαν ότι εντόπισαν περιοχή που ανταποκρίνεται στο εικονικό φάρμακο. Ο ερευνητής Vania Apkarian του Northwestern University δήλωσε ότι η νέα τεχνολογία θα επιτρέψει στους γιατρούς να βλέπουν ποια περιοχή του εγκεφάλου ενεργοποιείται κατά τη διάρκεια του πόνου και να επιλέγουν συγκεκριμένα φάρμακα. Επίσης παρέχει περισσότερες μετρήσεις βάσει ενδείξεων. Οι γιατροί θα μπορούν να μετρούν πώς η περιοχή πόνου του ασθενούς επηρεάζεται από το φάρμακο. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα έχουν τη δυνατότητα να εξελίξουν την εξατομικευμένη θεραπεία για τον πόνο, που βασίζεται στο πώς ανταποκρίνεται σε ένα φάρμακο ο εγκέφαλος ενός ασθενούς. Το να γνωρίζουμε πώς αντιδρά ο εγκέφαλος σε ένα φάρμακο θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε πιο ακριβείς κλινικές δοκιμές για φάρμακα κατά του πόνου, εντοπίζοντας και αποκλείοντας ασθενείς με υψηλή ανταπόκριση στο placebo. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS Biology.